domingo, 9 de diciembre de 2012

Lecciones maestras

Martín Rico (1833-1908), Góndola en el Gran Canal, Venezia, ca. 1880


Estábamos Valente y yo,
él en su casa de Almería,
yo en la mía de Barcelona.

Martín Rico (1833-1908), Lavanderas de La Varenne (río Sena), 1865.

Estábamos los dos,
el hablaba,
yo callaba.

Martín Rico (1833-1908), París desde el Trocadero, 1883.

Es muy tarde en la noche,
y Valente explicaba su soledad
- la única posible -
ante unos periodistas,
mientras yo lo veía en la tele desde la mía.

                                                   Agustín Gª Calvo.

Martín Rico (1833-1908), Venezia, 1873-1874.

"Lecciones maestras" es un poema de Agustín Gª Calvo (1926/2012) ; 'Valente"' es José Ángel Valente Docasar (Ourense, 1929 - Génève, 2000).

Las obras de Martín Rico Ortega (El Escorial, Madrid, 1833 - Venecia, 1908) se exhiben en su exposición paisajística
del Museo del Prado que comenzó a fines de octubre del año pasado y durará hasta comienzos de febrero de 2013.
( desde aquí puedes conocer más sobre el artista)


viernes, 7 de diciembre de 2012

Oscar Niemeyer morreu


Oscar (Ribeiro de Almeida) de Niemeyer (Soares), viviu dende o 15.Decembro.1907 (Rio de Janeiro / barrio de Laranjeiras) ata o 5.Decembro.2012: case cento cinco anos de creatividade dende Brasil ..., até España !

Pasou polo mundo por "retas e curvas entrelaçadas".  Esta foi a súa "Autodefinição":

Na folha branca de papel faço o meu risco.
Retas e curvas entrelaçadas.
E prossigo atento e tudo arrisco na procura das formas desejadas.
São templos e palácios soltos pelo ar, pássaros alados, o que você quiser.
Mas se os olhar um pouco devagar, encontrará, em todos,
os encantos da mulher.
Deixo de lado o sonho que sonhava.
A miséria do mundo me revolta.
Quero pouco, muito pouco, quase nada.
A arquitetura que faço não importa.
O que eu quero é a pobreza superada,
a vida mais feliz, a pátria mais amada
.



Congreso Nacional, 1960, Brasilia. Foi o cambio de capital. Sé do poder lexislativo federal as dúas semiesferas son o Senado e Cámara dos Deputados. No medio torres de oficinas. Non se esqueza que o proxecto da capital foi con Lúcio Costa.
Catedral de Brasilia, 1970
Palacio do Planalto, Brasilia. É a sé do poder executivo.

Foi recoñecido cos Premios Pritzker -o Nobel da Arquitectura- 1988, e o Príncipe de Asturias, 1989.


 En Avilés /Asturias/ España, na 'Isla de la Innovación', un Centro que tenta ser o elemento dinamizador e rexenerador do espazo urbán e o desenrolo económico local (e aínda do Principado...).




martes, 4 de diciembre de 2012

Outono Fotográfico 2012


El Festival de Fotografía en Ourense: una exhibición invasiva en galerías, salas institucionales, centros de enseñanza, cafeterías o librerías (resisten las salas de Manuel Márquez, y otra en el Centro Cultural provincial) en octubre y diciembre, con el centro en noviembre. Un terremoto con epicentro orensano que se extiende en réplicas por Galicia, llegando este año a Catalunya -van José Paz y Xosé Lois 'Che', que organiza/n el evento-, y más allá... En Alterarte, en Visol, en las del Museo Municipal, Liceo, casas de cultura, en el Auditorio, El Cercano, en Salesianos o la sala de espera del ChuOu, entre otras. Unas han cerrado, otras abren o abrirán (Sonia Míguez en Ollo Ledo, Asun Adá en Librería Eixo), hay quien ha repetido presencia, y quien lo hace en colectivos o colectivas.

David R. Toro, 'Soapland / El arte de atar' (Mº Municipal)

 Son cuerpos femeninos, mas también masculinos...
Unha das tres obras de Germán Gómez (Sala Alterarte, Campus) da súa serie Condenados.


"Un corpo espido é o reclamo perfecto, a pornografía é a verdadeira industria en alza, a publicidade, o elixir da eterna xuventude. A través da fotografía corporal entendemos a moda, constatamos os fitos deportivos, visualizamos as guerras; incluso sumámonos a esa frivolidade maiúscula que é a da procura do corpo perfecto. Realmente a que xogamos?"J. Paz, La Región, dixit o 11.11.2012.

J.J. Martínez Glez: 'as visitas da raiña Mab' (Café Auriense)
¿ Qué función tienen las fotos en nuestra sociedad ? Desde su preminencia ilustradora informativa de noticias, la foto ha pasado a todas las variantes visuales, desde el desarrollo de la fotocopia y el escáner al del video y lo digital. 

Desde su origen, es un medio masivo, publicitario y barato. Imágenes e imágenes, con efectos de movimiento y sonido saturan la inteligibilidad del discurso hasta substituirlo, anulándolo. Su densidad provoca la saturación ocultando las ideas. Estas devienen, en su contexto, banales, ligeras y vacuas. 

Déjà vu, de Matth Van Mayrit (Mº Municipal), collage fotográfico con Smartphone.
La imagen que equivale a mil palabras es válida en esa cultura en que la expresión de un pensamiento es una imagen estilizada. Mas el contenido es anterior y principal, pues como es sabido la expresión de la mano girando no altera la definición de escalera de caracol.


Son estas exposiciones hojas, y más hojas de Otoño, que caen al suelo expositivo colonizando espacios en el subsuelo arbolado, hasta formar un sotobosque de imágenes: efímeras, necesarias (mas el verdadero, profundo y esencial del arte se halla en otras puertas...).

El Tiempo y la Carne en Eurisaces Editora

Nace desde Chandrexa de Queixa / Ourense / Galicia para el mundo EURISACES EDITORA. 
In continuum con el final del mes anterior -la vida como las cerezas- comienzo con otra de las fotos tomadas por Manolo Garrido, tras la visita conjunta que rrealizamos a comienzos del pasado mes...

En Adina, a comienzos del mes de Santos, cementerio orlado con flores de temporada (el crucero, silencioso, habla...).

"REQUIEM
      A Cela

Pascual, que no era malo, hoy se ha escapado
de su novela y mira desde las flores el olivo galaico
bajo el que duerme su padre.
     Cuando entró en Iria Flavia no se sorprendió
de lo que vió en el cementerio: arbustos de boj salado
removían la tierra oscura para enraizar entre las
sepulturas; las campanas tocaban una mazurca para
todos los muertos, y una mujer casquivana y mal
peinada reía y acompañaba con palmas repitiendo en
alta voz: volvemos a tener obispo en el pueblo.
     Al lado, distraído, un niño pelirrojo miraba
los pájaros y comía una naranja tan ácida que le hizo
arrugar su cara blanca.
    La mañana o la tarde, no se sabe, está soleada
y fresca. Llegan aromas de mar y Pascual, que no era
malo, llora".

"Pascual... mira desde las flores el olivo galaico
bajo el que duerme su padre"

Cfr. "El paraguas de plata" (2007), de Tito Suárez Pérez, en El tiempo y la carne, Eurisaces editora, Ourense, 2012, 99.

domingo, 2 de diciembre de 2012

Basilio Losada, Premio Otero Pedrayo

No Liceo, Ourense, Junio de 2009, con J. C. Caneiro.
Basilio Losada Castro (A Pobra de San Xiao, Láncara / Lugo, 1930) ven de ser galardoado co Premio Otero Pedrayo na súa XXXV edición. Así se está a publicar dende o pasado día 27.

O que se suma a: Creu de Sant Jordi (1984), Medalla Castelao (1989) da Xunta de Galicia; Pedrón de Honra (1990), do Patronato Pedrón de Ouro; Premio Nacional de Tradución (1991), do Ministerio de Cultura pola súa versión de "Memorial do convento", de José Saramago; Comenda da Ordem do Infante Dom Henrique (1993), do Governo da República de Portugal; Ordem do Cruzeiro do Sul (1995), Do Governo do Brasil, e co premio Galego Egrexio, da Fundación Premios da Crítica Galicia (1998).
De negro e falando o pasado Xuño da Biblioteca da Cidade da Cultura, Santiago. Con Luis Tosar e Marina Mayoral.

Con Celso E. Ferreiro en 1975, Venecia.


Doutor en Filosofía e Letras e catedrático de Literatura Galaico-Portuguesa pola Universitat de Barcelona. Membro da Asociación de Escritores en Lingua Galega e do PEN Club de Galicia. É doutor honoris causa polo Knox College. Foi director literario de Caralt Editores e a Editorial Noguer de Barcelona, e membro do consello de redacción da revista Grial. Son libros seus Galicia (1969), ou O Camiño de Santiago (1992), e traducións ó galego e ó castelán, desde o alemán, o francés, o catalán e o portugués.

(vide a súa traxectoria na Galipedia)

Noraboa ó mestre galego-lucense, que dende Barcelona alecciona co seu maxisterio e talante...


Editado en 2001, trad. súa...