sábado, 5 de enero de 2013

Isaac -o grande- Díaz Pardo: o novo Rei Mago

É Cabodano.
Fai un ano que finou, no día da noite dos sonos dos Reises...



Son os Magos que segundo o Evanxeo de San Mateo levaron cadanseu obsequio ó Neno seguindo unha estrela...,
e aínda que nestas ilustracións non haxa Neno, e tampouco estrela -e ademais os tres homes cambian de rostro e vestidos-, poden de servir como introducción deste post en lembranza de Isaac Díaz Pardo, que para nós



pode se considerado como o novo Rei Mago de Galicia. Por moito, por tanto !



As ilustracións están tiradas dun libro que se fixo coa idea de que os Reis Magos falen este ano no idioma da Terra aos nenos: son 26 ptopostas, tantas como discursos que fixeron diversas escritoras (discrimininación?). Foi unha idea da Rede de Dinamización Lingüística Xunta de Galicia, editado por Galaxia e enviado a todos os concellos da Rede. 
Pódelo coller de aquí, se o desexas: está en pdf (O libro dos Reis Magos). Un agasallo (de nada).

Tódolos debuxos son da ilustradora Marina Seoane P. (Madrid, 1957)


miércoles, 2 de enero de 2013

Alegoría de Ourense (epifanía)

Ourense, Palla Auriense, Ourens, Auria, Aguasquentes,... -desde ahora, pour nou (malgré lui), aquí: Ourens-, 
Una declaración de intenciones (y un deseo) desde Moebius, Antón Pulido y Rebeca González.

Viñeta de Moebius
Antón Pulido: "Camiño azul".
Hombre que camina, solo de día sobre la estéril arena, de noche, hundido, bajo las lunas en cuarto menguante que ya no iluminan...
Precisamos del músico, como en el cuadro ut infra de A. Pulido que, cual 'Flautista de Hamelin', ¡ las haga alumbrar de nuevo (e iluminar la tierra que pisa) !

Por ello debemos cambiar la visión hacia la noche estrellada, en que las estrellas forman una Vía, ondulada, camino de luz que iluminan estrellas-luz, hacia la canastilla que sostiene la LUZ. 
Sobre OURENS, a ambos lados del Miño orlado de puentes...

Camiño da ilusión (alegoría sobre Ourens), de Rebeca González

lunes, 31 de diciembre de 2012

Arte y Luz (Janucá, Año Viejo)


                 Con el sosticio -mínimo tiempo de luz / ergo, máxima oscuridad-, se inicia el invierno.

Las Lucernarias / Janucá en Madrid hace unos días (3ª vez en público: año 5771). Foto madridiario.es.
Necesitamos por ello, de una forma especial, calor, y luz. Prometeo robó el fuego divino para traérnoslo...


Leiro, Molotov Cocktail, 2011

Llega a su fin el año en el calendario. Pero el tiempo no se detiene: se inicia otro: ¡ seguiremos abundando en el mismo camino / ritornello, o transmutaremos ? Hombres y mujeres -cosmos de la vida- deben / debemos decidirlo. Todos. El nuevo año es una oportunidad.
 
Clave central antigua sala capitular Mº Oseira / Ourense, S. XVI.
El Arte, reflejo de esa vida, debe seguir su camino (alumbrando / anticipando el camino desde la realidad de cada artista). Con lo Bello y lo Feo.

En el pasado (en un libro antiguo que te invito a curiosear) se puede rastrear: las "Cantigas de Santa María" de Alfonso X. En clave medieval -ergo, con intervención divina-:

                                                   (cfr. Cantiga LXXIIII:
                                          "Esta es cómo Santa María salvó al pintor 
                                                 que el demonio quería matar, 
                                                         porque lo pintaba feo").

Quen Santa Maria quiser deffender,
non lle pod' o demo niun ma´ l fazer

Mas desde este ejemplo toledano de convivencia de cristianos y judíos (y además moros), en aquel reino, busquemos en coimún la solución a nuestros problemas. Desde la tolerancia.

viernes, 28 de diciembre de 2012

No 'Día das Pegotas' 2012


Día de Santo Estêvão en Ousilhão,Vinhais / Portugal ( o 26 deste mes)
Según la tradición cristiana son Santos Inocentes, ...
máis na nosa cultura é o 'Día das Pegotas'. E con íl se relaciona o 1º de abril, en xeral, noutros países de Europa, máis tamén aquí...


Vicente Risco na "Etnografía" que publicou Otero Pedrayo na súa Historia de Galicia da conta do "día dos chascos e pegotas" as accións habituais do 28 de decembro en Galicia eran noticias falsas que causen disgusto ou boas que deixen frío o intersado, mais principalmente danse noticias que fagan andar a un ou que obliguen a calquera traballo pesado.

Pero deixa rexistrado como tamén se fan polo Entroido, sendo por Entrimo o 1º de abril e en  e Gomesende o 29 de xuño, día de S. Pedro (co que completamos así unha pescuda achada na web de Lois Pardo, que se chama "xogos populares"). Daquela data é o refrán "o primeiro  de abril van vos burros onde non deben ir". Os nomes polo que se coñece fóra son o 'Día das Petas ' ou 'das Mentiras'- en Portugal, e 'April Fool's Day' ou 'Poisson d'Avril' en Gran Bretaña e Francia respectivamente (que en Italia tamén o hai).

'La nave de los locos',  de Hyeronimus Bosch, 1480-1500, Mº du Louvre, 56 x 32 cm. 
No rural galego o tradicional era facer bromas entre veciños: os chourizos voaban dos fumeiros, as potas de caldo liscaban do lume, ou as macetas dos patios, e aínda os carros quedaban sen burricán ! Desto sabe Lois Pardo, quen dende a 'Asociación cultural Algarabía" ten promovido dende fai anos que non esmorezan.

Daniel A. R. Castelao, en Cousas da Vida.
Aquí, na cidade eclesial, quedou o costume do 'Día dos Obispillos' (Bispiños ?) ata os anos sesenta do pasado século: na Catedral  un meniño dirixía o coro !

Os nenos.

En moitos, demasiados, lugares del mundo, os meniños están a ser utilizados en traballos impropios de esclavitude, explotacións sexual ou nas guerras. En África, Asia ou América.

Mais tamén son utilizados por homes desalmados para facerlles dano as súas ex  parellas, homes cheos de complexos de culpa nos seus procesos emocionais.

Eles, estes nenos, tódolos nenos, son "Santos Inocentes" que seguen a vivir nun mundo onde aínda existe un Herodes.

martes, 25 de diciembre de 2012

Tarxeta de Natal dende Ourense

                                            "La realidad no se desvanece
                                              como se desvanecen los sueños.
                                              Ni ruidos ni timbres
                                              la dispersan,
                                              ni gritos ni estruendos la interrumpen.
                                          (...)
                                              No hay escapatotria,
                                              la realidad nos acompaña en cada huida"

                                                              Wislawa Szymborska (Fin y principio)

Outono, unha mañá de sábado, a carón do Parque de San Lázaro
(Xabier Limia Gardón)

                                             "(...)
                                               Se en Galicia traballaran
                                               os que arrumban o diñeiro
                                               medraría o pan na artesa
                                               e o millo no cabaceiro (...)."

                                                                  Manuel de Dios (Cantigas de andar camiño)