Mostrando entradas con la etiqueta María José Pulido. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta María José Pulido. Mostrar todas las entradas

jueves, 31 de julio de 2014

Pulpo

Pertenece a un compendio de J. Sowerby animales poco conocidos
  
John Edward Sowerby fue un hombre de ciencia británico que vivió en el Siglo de las Luces al inicio de la Revolución Industrial, que se dedicó a la actividad de gran desarrollo en Europa de naturalista, siendo un espléndido ilustrador. Su trabajo es realmente artístico, en la concepción del dibujo, que colorea. Su principal obra, verdaderamente monumental, se dedica a la botánica de las Islas Británicas. Vivió entre 1757 y 1822.
Sowerby ilustró asimismo minerales y animales marinos, como el pulpo, con el que abrimos este post. 
***
El artista Suso Carballido lo ha copiado para su cartel de la Festa do Pulpo de su villa, O Carballiño, añadiéndole la necesaria tipografía informativa, que tampoco inventó, posiblemente. Tras ello, descansado, firmó (sic).
Carballido y el alcalde de la villa posaron contentos en la presentación del cartel. El original
'artista' sonrie tras perpetrar la impostura. El alcalde más aún.
La imagen es idéntica al original (cambia el tamaño), la tipografía utilizada tambien...: un modus operandi similar al que hace cualquier alumno que comienza ESO y encima quiere nota !!!

Pulpo con la boca rodeada de brazos hacia arriba, moneda Lidia, ca. 500 a.C.

El artista explicó: 'Eu nunca o neguei, sempre dixen que era un gravado antigo que se pode reproducir sen problema', - PERO NO FIRMAR-; pero no lo lo pudo hacer con los mosaicos del Parque Güell, de Barcelona (este año se dedica a Cataluña la fiesta), 'pero escapei precisamente porque non eran de uso libre'.

                          ***

Ya los antiguos griegos del segundo y primer milenio antes de Cristo lo representaron como Sowerby, al que muchos ahora conoceran de su existencia gracias a Carballido.

          Así en el mundo oriental, el japonés Tokugawa de la Era Edo (1603-1868):
 El sueño de la esposa del pescador (1814), de Katsushita Hokusai.

***

En nuestros días, ahora, en la exposición actual del Centro Cultural 'El espacio abisoal', de  Mª José Pulido, joven artista de origen ourensano que trabaja en Barcelona, en una obra original, e imaginativa, con técnica de puzzle:

 Tentáculos, 2011, técn. mixta s/ tabla. 
Desde el sentido común. Para ver con el entendimiento...


lunes, 21 de julio de 2014

No espazo abisal

O vento se levanta e as ondas rompen con augas exaltadas. Baixo a superficie rizada do mar a luz é escasa, e apenas deixa ver, máis María José Pulido Cid, nos descobre o espazo abisal nas súas pinturas do Centro Cultural. Quixo abrir os ollos en Ourense, por mais que os seus pais xa vivían en Vigo e Barcelona; e aquí, diante do Mediterráneo, se licenciaría na facultade de San Carlos de Valencia. Perto da cidade condal -onde vive-, están as illas Medes, paraíso dos mergulladores onde, quizais, descubríu as Medusas e o Peixe negro que se ven nos cadros. Mais, quén sabe? O único certo e que o seu poderoso grafismo ábrenos a un mundo transmutado en real, xurdido do seu imaxinario. O das augas, velaquí un medio calmo e silencioso que non atisbamos a recoñecer como noso, seres de terra e ár que ante as augas apenas si cazamos ou contemplamos.



Malia os coñecementos e informacións sobor das orixes míticas, e as tesmuñas dende Darwin, admiramos con asombro e medo o reino de Poseidon/ Neptuno. O de María é iste culto mar de flora variada, e cores, con sereas de ollos brilantes. Mundos de formas pantásticas, en aparencia, mais reais, moito, dende os seus soños e ilusións. Hai artistas que tentan captar o exterior, que chamamos o real: a oleaxe nas rochas, a escuma e area, nubes, xentes en barcos que van e veñen, por traballo ou lecer. Son mariñas, un xénero de paisaxes, e cando os nenos xogan e as mozas flotan costumismo. Mais é baixo da superficie das aparencias onde mora o real (coma no corazón).

Unhas palabriñas para abrir a vernissage
Os luminosos seres de formas hídricas, e híbridas, as prateadas sardiñas de pernas, as luras con corpiño ou as gastronómicas naqueloutra tela rachada sobor do bastidor e unida con cordas, son a narración intensa desta nova Era de Acuario na que estamos a entrar, e que Mª. J. Pulido nos entrega. Un dos Abisais máis acaídos, é o que se compón de seis pezas compostas como un mosaico, que nos poden facer lembrar no fragmentario can picassiano de Los tres músicos, de 1921, mais Mª.J. Pulido desenvólveo nelas nun ser con face de peixe. Pois na noite ‘Brilha a luz duma janela./ Vejo-a, e sinto-me humano dos pés à cabeça’ (Pessoa).


O vicepresidente da Deputación, propietaria do Centro Cultural, puxo fin á presentación 'corrixindo' (sic) as palabras que o gran Bieito Ledo. Il, un pontevedrés miñoto que vive en Ourense, e aquel ourensán de Xunqueira de Ambía residente en Vigo. En fin,...
A súa poética é un animalario de seres imaxinarios reais, no que traballou para a mostra de Vigo en 2012, agora ampliada e transformada. No seu orto, unha aparición polo horizonte do leste, do mar ó océano, dende o que rube -rube que rube-, Miño arriba, como as anguías, ata Ourense, terra onde abriu os ollos. Pintura, cine e videocreación, deseño gráfico, edición audiovisual e performance, principalmente, son as linguaxes nas que se move de xeito cotiá, e a exposición o reflicte, como nos suxestivos Tentáculos de pulpo carballinés!.

A artista posa a carón dunha das súas obras para Xulio Gil
Traballos seus estiveron no MACBA (2004), Arteleku (2005), Festival de Berlín (2006), e mesmo no Reina Sofía, en Madrid, fai poucos meses. Agora, con Valéry, poderá dicir aquello de ‘Le vent se lève!... il faut tenter de vivre!'.

sábado, 5 de julio de 2014

Mª. J. Pulido y su 'Espazo abisal'


Expondrá en Ourense (Centro Cultural), dentro de unos días, la artista viguesa María José Pulido cuya presentación haremos. De origen ourensano, dónde nació, y afincada en Barcelona desde que allí viviera con su familia, el artista y profesor Antón Pulido y Fina Cid, su esposa.Todo ello la configura como una artista cosmopolita con sus orígenes vitale en el sur de nuestro País, Galicia. Cambia ahora, por segunda vez, el noreste por el noroeste, tras su anterior desembarco en la ciudad olívica en mayo de 2012.

Posando en Vigo, 2012, ante una de sus obras.
Pintura, cine, o video-creación, todo le interesa porque el lenguaje creativo da forma e impregna su existencia desde su infancia, se escribió entonces. Diseño gráfico, edición audiovisual y performance, principalmente, son los mundos en los que se mueve con mayor soltura.

Formada en las Escuelas de Bellas Artes de Pontevedra, primero, y de Valencia, después, dónde se licenció, tiene estudios en el Centro Cinematográfico de Cataluña, presentó en el centro social de Novacaixagalicia en Vigo en aquella fecha su quehacer plástico de tres años  en lo que fue su primera presencia en Galicia, en la tierra de sus padres, y en la que ha residido amplias temporadas desde niña.

Posando para El Correo Gallego.