Mostrando entradas con la etiqueta Manolo Ebra. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Manolo Ebra. Mostrar todas las entradas

lunes, 29 de diciembre de 2014

Interesante idea de Colectiva mal desenvolvida


Pintores e mais escultores baixo o concepto-número de ‘vinte’ preséntanse na aula de cultura do Liceo durante o tempo de Nadal. Chegan da man de Mila Castro, coordinadora de arte, e da produtora Claqueta Coqueta do actor Rubén Rodríguez (‘Riós’). Dende eles nacen os ‘Vinte nas Burgas’, que no verán foron os ‘Vinte na Quintana’, en Santiago, a súa posta de largo. 

Cartel de M. Ebra
Pintores e mais escultores, principalmente, e gravadores, coñecidos e de longa traxectoria, comparten sala con outros de máis recente camiñar no mundo expositivo. E con eles os de traxectorias asimétricas, ou simplemente de voo máis curto.

Na mesa, o guerreiro de Francisco Pazos; na parede do fondo, Chema Dapena con dúas obras (a 2ª que é un tríptico do que só se amosa unha peza, sic !), e a obra de Carlos Costoya, quen ademáis puxo o viño...



Lamazares e Romero Masiá van na proa. Os dous repiten presenza expositiva, con Poldras, Costoya, Miguélez, de Sousas, Antonio Castro, Otero, Carlos Besada, M.A. Macia, Añón, Fraga ou Suso León, todos con dúas obras.

Do grande escultor Francisco Pazos, hai tan só un suxestivo guerreiro,obra menor.

Por contra, Manolo Ebra, do que vimos cinco obras, pequenos cadros a seguir dos artistas mais renomados. Está casado coa comisaria...

Con eles, desta volta, Alexandro, Galia Blanco, da Pena, Alicia Larssom e Astray. O diverso e irregular conxunto non ten máis argumento ou fío condutor que a varianza reunida.

Obra de Carlos Besada
 Denantes estiveron Vidal Souto, Santeiro, Leandro Sánchez e Moreiras, o que resulta paradóxico por tratarse de artistas que viven nesta terra..., como tamén algunha presencia / ausencia no elenco anunciado (como Moncho Conde, do que se anunciaba obra, estando sen embargo Suso León...).

En fin. Por todo, e polo recargado do conxunto, unido á deficiente información das obras, dificulta a correcta percepción do proxecto, que debe mellorar de ter continuidade noutras prazas...

                                                ***

jueves, 29 de septiembre de 2011

Ebra HnB


Tras los "Hieratismos erráticos", que expuso en la sala pequeña del Centro Cultural de la Deputación en 2008, regresa Manolo Ebra (Porqueira, Ourense, 1960) con su arte a la ciudad en la que trabaja cada día para exhibir desde los acrílicos sobre tabla, en técnica mixta, realizados desde sus figuras interrogantes con la presencia de la Infanta Margarita o Felipe IV Habsburgo pintados por Velázquez, obras que hace aparecer en las suyas en 'transfer'. Es un proceder acerca de lo que el artista ha dicho: "busco producir la reacción de algún gen del mapa genético del arte contemporáneo que estuviese dormido, intentando que vuelva a resurgir".
 De ahí el signo de intersección del título, expresión sin duda de sus estudios de aparejador.



Artista natural de Lausanne (Suiza), dónde ha vivido hasta la adolescencia, comenzó a exponer en 1998 (Galería municipal de Monforte de Lemos, Lugo), siendo otras muestras las realizadas en la 'Galería José Lorenzo' de Santiago (2004), 'Galería Puerta 11' de Lugo (2005) y la 'Galería Racó 96' de Mallorca (2006).

Aquí, en la Galería de Manuel Márquez, hay obras de formato pequeño que acompañan al núcleo central de las Meninas y otras obras velazqueñas: esos grupos de figuras masculinas ante transfer de la prensa, en las que introduce el color. Muy sugerentes, sone también deudoras de su camino precedente en el que la figura humana está detenida, quieta y de espaldas, que el artista  presentaba en sola y vacía.