Na Fundación Risco, seguen os collages

By R. Cid

E con eles Xosé Vilamoure, Eva Casado e Pablo Orza: todos presentan collages. Ata o 23.

Misha Bies estes días na Fundación Granell

Arrede mo! abre en Allariz

Estivemos na inaugarición de ‘Arrede mO!’, nos baixos da Fundación Vicente Risco. Co artista Manolo Figueiras como coordinador, que  a presentou diante do Presidente daquela, Luis M-Risco, o grupo ‘Arte-Mud’ puxo en marcha as accións artísticas do ano con unha ampla colectiva cos seus asociados, e invitados, arredor da ‘Historia del diablo’ do mestre de mestres Vicente Risco. Esta insólita e erudita obra editada nos anos corenta, reeditada por Xerais e últimamente por Nigratea, foi a desculpa temática para que 'Produccións Arte Mud' xuntaran obras ad hoc. 

O colectivo Arte Mud inaugurará o venres na sé da Fundación esta agardada exposición. 

Edic. Ayma, Barcelona, 1956.

En 1985, Edic. Xerais de Galicia, Vigo. (hai reed. en Nigratea, 2003, moi recomendable)

Catedral de Ourrense, Pórtico do Paraíso, pormenor do capitel das Tentacións restaurado
(a aínda non inaugurado: Arre demo !!!)

Son soños, e tamén arte

Tres motivos plásticos dunha visita a Allariz a fins de agosto.

I. APARICIÓN DA BANDEIRA Ó VENTO

No horizonte, dominando a Vila, o castelo dos soños -do que dubidou D. Vicente nalgunha ocasión- renace: sobre cornixas e tellados, encima das árbores, a bandeira branca e azul !
(Foto tirada o derradeiro día do pasado agosto).

II. UNHA NOVA ESPECIE DE ÁRBORE

Obra de Xurxo Oro Claro, no patio urbano da Fundación Vicente Risco. Luminoso, metálico, a funda agacha unha árbore morta (creación do artista exposta con unha manchea deles na igrexa de San Domingos de Bonaval, na sala Capitular do Mosteiro de Oseira...).

III. 'AMORES SON AMORES'

Relevo cerámico de Acisclo Manzano na súa exposición da Fundación Vicente Risco (Allariz). Firmado e datado: 1983.

Dúas parellas a cadanseu lado da cabeceira do tálamo.
                               Úlos soños ?,
                               úla vida ?
                              ( canto amor !) 

Con Acisclo na exposición de Allariz

            Vou con Acisclo para escoitar da súa voz a exposición que inaugurou a semana pasada -aínda agosto-, pois as súas obras ocupan a sala de exposicións na Casa de Risco.

Acompáñanos Alfonso V. Monjardín Blanco, posando ámbolos a carón dun retrato que o artista lle fixo a D. Vicente en 1961.

Esta é un espazo de varios andares que hai que visitar con corazón agradecido para co gran polígrafo -un dos creadores xerminais da moderna Galicia que medrou ata a súa maioría de idade na primeira metade do pasado século-, e para os que pilotan a súa Fundación, no edificio de Allariz.

Dona da Acearrica

A exposición é unha sorpresa plástica, e aínda sinestésica cando se chega ó final, coa colaboración de Fina Rei, nunhas esculturas aciscleanas de chocolate, repostería fina coa teobromina absorbendo as cores baixo o cristal, na apetecible caixa.

Soños de Romasanta

 Dende a entrada co Totem alaricano -madeira e chumbo-, pasando polas pezas ibizencas -terra e ceo-, e o gran relevo monocromo que dun tálamo próximo se amosa de novo dende 1983, ata as catro pezas dos Soños de Romasanta, ou Fuxindo do Arnoia, todo son formas e cores, rostros e torsos, anacos dunha paisaxe que fusiona fuxindo da anécdota coa categoría da terracota policromada.

Soños de Romasanta

Este é Acisclo, exemplo de actitude que remove as derrotistas actitudes coa súa actividade. Eis a esencia do grande mestre no que se ten convertido, a mirada pousada, son de seu. Rematou o verán mais Acisclo segue a ser luz. E sorriso.

(o artigo enteiro aquí)

Pan negro

O fenómeno cultural de ‘Pa Negre’ -a película e a novela homónima de Emili Teixidor- ten influído para que L'Obrador del Molí, unha panadería artesá de Barcelona que aposta polos sabores tradicionais, faga unha auténtica creación artesanal actualizando ‘pan da posguerra’. “A través de este pan, abuelos y nietos compartirán experiencias y recuerdos con la ventaja de que el producto actual es de altísima calidad”, dixo Jordi Gallés, impulsor da iniciativa.

Na posguerra, a xente moía de forma caseira calquier cereal, moitas veces centeo ou avena, sen separar o gran da cáscara. L´Obrador del Molí, ten feito dende fariña de trigo de primeira calidade -ó que engade trigo trinchado e malta, e que lembra aquel "Pan negro", mais dunha calidade grande que venderá ó peso, enteiro (1,7 Kg, aprox.) ou a metade (800 gr. aprox.).

                                                         ( cfr. en la web)

Emili Teixidor (Roda de Ter, 1933) é un vello escritor catalán de 75 años, que conta unha historia da posguerra rural: o pan negro era o pan da fame e da pobreza, naqueles anos da 'cartilla de racionamento' e miseria. A historia coa que arranca a película que é a base de todo non está no libro. A película baséase  na novela 'Pa negre' pero tamén en 'Retrat d'un assassí d'ocells' (Retrato de un asesino de pájaros) e ademáis en 'Sic transit Gloria Swanson', do mesmo autor.

A Fundación Vicente Risco en colaboración con persoas individuais e empresas vén de publicar en galego o libro e o DVD da película subtitulado no noso idioma. A estrea dela foi o día 20 de decembro no auditorio de Ourense.
Os da curiosa instantánea que engadimos abaixo son o Secretario daquela Fundación e a Concelleira do goberno municipal -do Bloque Nacionalista Galego ámbolos dous-, departamento edilicio que tivo que ver coa iniciativa cultural.