Mostrando entradas con la etiqueta Isabell Seidel. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Isabell Seidel. Mostrar todas las entradas

domingo, 11 de mayo de 2014

StetchCrawl no Camiño de O Ribeiro


O sábado en Arnoia, Abadía e Nairoa da Ponte, diante das que pasa a rota de Santiago: debuxar a Primavera no Ribeiro, no entorno do val do eufónico río, con comida cos StetchCrawl na Adega.

Emoción e satisfacción pola proximidade das terras familiares na salutación evocando a San Rosendo e os benedictinos de Celanova, Méndez Ferrín e José Benito Reza... diante dos convidados da Asociación Galega, con Isabell Seidel e Víctor Carvajal, o seu home, á fronte, e Guillermo Díez de agasallador empresario amante da arte e destas terras. Había ese día festa de San Miguel no alto do monte. A nosa no val, a carón das augas do Arnoia, de camaradería dende a arte no camiño. Como remate, antes da sesión da tarde houbo un sonoro colofón con Luis Humberto Cao, gran pianista ó acordeón, e Baldomero Pavón, voz.

                       Na primeira quincena de xuño serán expostas no Liceo de Ourense.

   [este texto forma parte do artigo 'Pintura e libro no camiño', que saíu hoxe en La Región, p.6]
                                                                                              (((velaquí o link)))

Hace semanas Isabell Seidel vio así la fachada de Bodegas Nairoa, en A Ponte /Arnoia, acuarela.
                              Bodegón...
Sábado, en A Ponte/Arnoia, Antón X. Díaz Valle 'Caxoto' vio así la bodega y casa de Nairoa en su book de campo.

En el balcón está en hierro forjado la cruz de la Orden de Santiago.

★  *  ★   *   ★       *         ★    *  *   ★ *  ★ *   *    *  *  ★  *         *   ★  *       ★ * ★  * *  ★   Il est grand temps  *   *   ★ *  *  *  ★ *  ★  de rallumer les étoiles...  ★        ★  *   ★   *   * *    ★   *  *    ★  *  ★   *   ★   *           ★    *   *  ★         *         *     *    
                                                          (Guillaume Apollinaire)


***
Book de Seidel y taller móvil. Abajo el motivo inspirador.
Guillermo Díez de Bodegas Nairoa e Isabell Seidel, el pasado sábado.
Otra de 'Caxoto': Treixadura.

domingo, 6 de abril de 2014

No día de San Lázaro en Ourense...

Velaquí, hoxe, 'la Résurrection de Lazare dans un vitrail de Notre Dame de Chartres: dit de 'Marie Magdalene'. Ce l'expression de l'évangile de se dimanche.

A cor verde é o simbolo da Resurrección...



Velaquí o vello San Lázaro de Ourense (foto Pacheco). O que coñeceron todos os vellos, coa súa capela, do século XIX. Detrás nos anos vinte colocaron a igrexa de San Francisco, retranqueada da casa-convento con tellado norte/sur ao seu carón. Hoxe queda o seu recordo -foi trasladada a Peliquín-, cultivado na conventual igrexa franciscana.


A recente acuarela de Isabell Seidel describe no tempo actual o espazo no que se ubicaba, noroeste do actual parque que leva o nome de San Lázaro...


..

miércoles, 12 de febrero de 2014

Dibujos de R. Conde


R. Conde expone oscuros dibujos de sueños (vide infra) y una historia personal de aire psiquiátrico, en una narración en la penumbrosa sala multiusos de El Cercano (ca. el 25 de este mes).


Menos mal que por allí estaba Isabell Seidel y Victor J. Carvajal: que desde la música 'ao vivo' posterior pusieron algo de luz (con su dibujo y fotos, respectivamente).


'Ramón Conde con varios sueños dibujados en monocromo color, cenicienta tonalidad de oscura gama de grises que el enmarque ensombrece y prolonga con negro paspartú y marco negro. Está en la sala de ElCercano, en este febrero de lluvias de cambio climático y oscuridad decreciente, tras San Blas. El artista la presentó en expresivo monólogo de memorizadas palabras, con invernal jersey de calceta negro y gris. Así era la luz de la sala, con ambientales focos parateatrales, escasamente apropiados para las miradas de arte. En la cabecera dos atléticos y fibrosos contorsionistas masculinos, y el grueso de los dibujos en la pared frontera, todos de pequeño formato, reelaborados desde el bloc al carboncillo. Son actitudes humanas que expresa con aquellos (ideal de vigorexia) y el de sus obesos calvos, arrodillados y auto abrazándose. Mas lo novedoso es el planteamiento narrativo que presenta desde el tipo físico ejemplo de anorexia atlética, enterrado mas no atrapado, que se mueve por túneles hasta el exterior donde, tras vencer a su sombra, permanece solo y aislado en la caja de cristal, obras que son expresión de un drama íntimo, mundo sin sol, de tristeza, ante el que preguntarnos: ¿nos cuenta una historia o es autocomplacencia narcisista? Expresión de una angustia personal, de la metafísica aristoteliana (que superan los discentes que se inician en filosofía el primer trimestre), del ser en potencia (dibujo), materia de los sueños, al ser en acto (escultura). Es un cambio irreal, pues el dibujo es idea, con sus reglas; y la escultura tiene las suyas para el volumen. En las exposiciones del artista ha ganado presencia últimamente el dibujo, que en todo escultor es idea de lo que tiene en el interior, que se expresa de muchos modos desde la cocina artística'
(texto del artº en La Región). 



Humberto y Cleto, al alimón.

domingo, 26 de enero de 2014

El panadero les desea... e o viño Nairoa na arte

Inverno, tempo do paporrubio.

Foto: Victor Jesús Carvajal Mosquera.
Outros tempos: unha inxenua felicitación 'vintage' de agüinaldo:


Aínda no tempo: agradecder e saúdar a presenza sempre agradable ó redor da arte (mais non de calqueira exposición) de Guillermo Díez de Bodegas Nairoa, (D.O. Ribeiro), sita no concello de Arnoia. Velaquí un 'mecenas-promotor' sui géneris. 
As dúas fotos-testemuña son do momento previo á exposición de Isabell Seidel o pasado venres día 10. (Por trás dil, cadro de Carlos Viejo (a) 'Vello').

 [velaquí o link da inauguración en Youtube].





viernes, 17 de enero de 2014

Una exposición de Isabell Seidel 'en la calle'

Desde el pasado viernes día 10. Hasta el 2 de febrero (Centro Cultural da Deputación de Ourense).

A la izquierda, Rafael Villarino fotografía (César and me estuvimos juntos, del otro lado). La artista al amparo de su obra está espectante, antes de intervenir.
¿Sabes dónde está?


'Desde Lübeck / Alemania me fui para Hamburgo a estudiar -nada de dibujo, por supuesto, que allí -según mi experiencia- el mundo del arte es muy hermético y de difícil acceso. Parece que en él no hay espacio para aficionados.


Las dos o tres semanas del año que no estudiaba, no me examinaba y no trabajaba en la gasolinera las pasaba en Italia con mi madre (delineante) - dibujandoAllí me podía hacer una idea de lo que es dibujar en compañía agradable
                          [su padre es arquitecto]



Ourense, 2012
El verano pasado me vine para Galicia: aquí se me abrió un mundo desconocido... aparte de tener mis primeras clases de dibujo en Ourense y descubrir el USK-blog me apunté para el simposio en Lisboa-, tres días incomparables y estimulantes a muchos niveles. Palmés, por ejemplo, es un pueblo un pelín más grande que el mío (nada difícil con 37 habitantes) a unos 4 o 5 km. donde paramos de vez en cuando porque tiene un bar curiosísimo y acogedor'.

Y a veces bajo (desde As Quintás-Rouzós/Amoeiro) a "la capital" como llaman los del pueblo Ourense. Para estudiar, hacer la compra, quedar con amigos y últimamente también para dibujar. O recoger las patatas ... algo que en mi mundo urbano alemán desconocía y ahora descubro con mucho interés.


Antes de inaugurar los Telemiño grabaron para 'El Rompecabezas'
¿Sabes desde que plaza pinta?
Ahora, dos muestras de su quehacer plástico reciente por nuestra geografía (que ya es la suya):

En Ponteceso, el pasado año, con la obra (y ante el motivo) con la que obtuvo el 8º Premio.
De Parasoles y sombrillas en Ourense: IIª SketchCrawl en noviembre pasado...

domingo, 5 de enero de 2014

Isabell Seidel_ pintando dende as rúas

 Na sala pequena do Centro cultural da Deputación, comeza unha exposición singular por especial este próximo venres. Xa dende o 'catálogo' se deixa ver.


Mais non é unha ilustración dun anaco da cidade únicamente, pois a artista engade e tira de imaxinación. Así nesta 'vedutta' de Ourense dende a rúa do Paseo, cara a de Curros Enríquez, sen coches e, qué máis?


Trátase dunha artista de Lübeck / R. F. Alemaña asentada en Ourense (Amoeiro) dende fai un tempo, e ligada á 'Urban Sketchers', O.N.G. de artistas do mundo que debuxan nas cidades onde viven e nos lugares no que viaxan, o debuxo como acto colectivo, compartíndoo logo na net.

Así a 'Sketchcrawl Internacional' recalou en Ourense por ela na edición 13, e coa colaboración do 'Centro Comercial Abierto' estivo o sábado 15 de octubro polo chamado 'Casco Antigo'.  

                                      *****   
         
 (vide infra o seu formato en dous momentos finais da elaboración)



          Semellan aquelas postais que se mercaban nos quioscos para enviar á familia e amigos por Correo (en ocasións a nós mesmos), coa ilusión de recibir un agasallo no timbre e matatimbres daquela cidade ou país, ... aínda que chegabamos nós antes que elas, moitas veces