Espacio virtual de contenidos de arte y todo lo demás, con la villa de Cea, el pan y la Abadía de Oseira al fondo...
viernes, 31 de agosto de 2012
miércoles, 29 de agosto de 2012
El mundo luminoso de Enrique Tenreiro
Escultura. También xilografías y grabados, son el medio expresivo de Enrique Tenreiro (ilustraciones de su web). El artista, que residió un tiempo en Ourense, con su familia, ha regresado a Coruña, su ciudad natal (1969).
Todavía en el aire están los ecos de su más reciente exposición aquí (en Monty4, con catálogo), con un amigo pintor, Xoti de Luís -algo mayor que él-, nacido eventualmente en Vigo (1953), mas coruñés matérico de amplio recorrido por el ala oeste de la abstracción matérica.
Todavía en el aire están los ecos de su más reciente exposición aquí (en Monty4, con catálogo), con un amigo pintor, Xoti de Luís -algo mayor que él-, nacido eventualmente en Vigo (1953), mas coruñés matérico de amplio recorrido por el ala oeste de la abstracción matérica.
![]() |
| Carne viva, 2011, ciprés. Donada a la Col. Andante. |
Enrique Tenreiro y sus singulares tallas de madera, que “son cada vez más simples. Ahora solo dejo el color blanco como fondo y el rojo”, dijo en su exposición al alimón con Xoti de Luís. El entorno familiar del coruñés es desde niño de arte y arquitectura (su abuelo Antonio T. Rdz. (1893 / 1972) hizo el edificio del Banco Pastor). De su padre, Ramón, es la Torre Esmeralda. O su otro tío Ramón María T.R. (1879 / 1939 en Bine, Suiza), escritor, traductor del alemán, Diputado de A Coruña cuando la República. De su tío pintor A. T. Brochón (A Coruña, 1923 / 2006) -que era también arquitecto-, es tiempo de ver aún en el Museo de Bellas Artes su amplia exposición monográfica retrospectiva (25.xullo / 25.noviembre). En el contexto y tiempo los Lugrís, Granell, Colmeiro, Laxeiro, o también Seoane y Díaz Pardo (aunque menos).
Nos despedimos delante del Archanda, donde nos hemos encontrado este verano. Pensando queda en su exposición en Ourense, dónde desembarcará con sus obras próximamente...
Etiquetas:
Enrique Tenreiro,
Xoti de Luís
lunes, 27 de agosto de 2012
Satrapi, pollo y cine con ciruelas
Algo más que un Comic,... llevado al cine
Marjane Satrapi, iraní de cuarenta y tres años (1969), crea comics y es cineasta, vive en Francia. De familia liberal -un ascendiente suyo fue Shah de Persia/Irán-, estudia en el Liceo Francés y trasa la caída del régimen político pro occidental con la revolución islamista de Jomeini (1979), la mandan a estudiar a Viena (Austria), regresando para licenciarse en Comunicación Visual en la Universidad Islámica de Azad. Sale de nuevo para Europa, asentándose en París. Por sus publicaciones gráficas de componente autobiográfico, ha recibido numerosos premios.
Persépolis (2000), en cuatro volúmenes, es su obra más conocida, acerca de la Revolución Islámica desde 1979 hasta 1994, narrada por una niña. Ha sido traducido a cinco idiomas, y con varios premios (el de Angoulême, el Harvey, en los USA de América del Norte o el Fernando Buesa, en España).
Ha publicado además Bordados, una más que sugerente conversación de mujeres iraníes sobre el amor y el sexo; y Pollo con ciruelas, una hermosa historia de amor y música (Premio de Angoulême). Esta obra la he conocido en Celanova gracias al regalo de un conocido médico amante de los comics, que la propia autora y V. Poronnaud han llevado al cine el pasado año. La de Persépolis se había estrenado en 2007.
Desde este mundo de cultura visual, de gran arraigo en Ourense desde el lejano 'Frente Comixario' (1989-1993, siete números) -al que se ha reconocido en un reciente homenaje veraniego en Celanova en la persona de uno de sus iniciadores César Moreiras (1962-1991), junto a Moxóm o Torreiro, entre otros en la entonces germinal Casa da Xuventude orensana-, con Irán en mente, por poner los pies en una realidad de riesgo de alcance mundial...
Etiquetas:
Marjane Satrapi,
Moxom
viernes, 24 de agosto de 2012
jueves, 23 de agosto de 2012
| "Homenaxe ás xentes do mar", 2008. |
Isaac Díaz Pardo deseñou esta escultura para Rianxo co tema das xentes do mar. O sábado día oito de novembro de 2008 foi inaugurada diante do novo Auditorio, logo de que o Concello presidido por Pedro Piñeiro Hermida lle entregase o título de Fillo Adoptivo.
Velaquí o vello mestre diante da maqueta, en Santiago.
Anverso da obra (vide supra), realizada por Francisco Escudero (A Coruña, 1958, 54 anos) en pedra policromada (non vimos a firma nela: na inscripción do pedestal vai o seu nome). Do seu pai é o busto de Castelao que preside o Paseo da Ribeira.
| Ámbalas dúas fotos da obra tireinas un día de agosto... |
Tan só unha, entre as varias reflexións que emanan da obra: observade o neno que remata a pirámide visual do grupo -coas súas simbólicas cores vermello/sangue/ corazón, verde/terra e auga/ vida- está sobre a unha figura de costas, a única que non sorrí...
Etiquetas:
Francisco Escudero,
Isaac Díaz Pardo,
Rianxo
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
















